ΟΛΙΚΗ ΟΔΟΝΤΟΣΤΟΙΧΙΑ
Η ολική οδοντοστοιχία είναι μια αφαιρούμενη (κινητή) προσθετική λύση για την αποκατάσταση των δοντιών, η οποία χρησιμοποιείται όταν έχουν χαθεί όλα τα δόντια του στόματος.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ολικών οδοντοστοιχιών: οι συμβατικές και οι άμεσες.
Οι συμβατικές οδοντοστοιχίες, γνωστές ως «μασέλα», τοποθετούνται μετά την πλήρη επούλωση των ούλων και απαιτούν σειρά ραντεβού για εξατομικευμένες μετρήσεις και δοκιμές. Ο οδοντίατρος καθορίζει τις θέσεις, το σχήμα και το χρώμα των δοντιών, ενώ η κατασκευή γίνεται από τον οδοντοτεχνίτη, με προσαρμογές μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι άμεσες οδοντοστοιχίες κατασκευάζονται εκ των προτέρων και τοποθετούνται αμέσως μετά την εξαγωγή των δοντιών, αποφεύγοντας την περίοδο χωρίς δόντια.
Παρόλο που προσφέρουν αυτό το πλεονέκτημα, απαιτούν συχνές προσαρμογές λόγω της συρρίκνωσης των ούλων και του οστού κατά την επούλωση και θεωρούνται συνήθως προσωρινή λύση έως την τοποθέτηση συμβατικών οδοντοστοιχιών ή εμφυτευμάτων.
Η συγκράτηση των ολικών οδοντοστοιχιών μπορεί να πραγματοποιείται μέσω του βλεννογόνου (όπως στις συμβατικές) ή μέσω συγκρατητικών προσθέσεων όπως στις επένθετες οδοντοστοιχίες.
Η επένθετη οδοντοστοιχία στηρίζεται συνήθως σε εμφυτεύματα, προσφέροντας άριστη σταθερότητα. Για την επένθετη οδοντοστοιχία στην κάτω γνάθο απαιτούνται 2-3 εμφυτεύματα, ενώ για την άνω 4 εμφυτεύματα. Αρκετές φορές αυτό μπορεί να τροποποιηθεί ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε περιστατικού.
Η ολική οδοντοστοιχία ενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ατροφία των οστών, επιβαρυμένο ιστορικό υγείας και χρόνιου καπνιστές.
Τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν εύκολη καθημερινή φροντίδα, χαμηλό κόστος, βελτίωση της μάσησης, της ομιλίας και της αισθητικής του προσώπου.
Τα κύρια μειονεκτήματα της ολικής οδοντοστοιχίας είναι η αστάθεια της στην κάτω γνάθο, η συσσώρευση βακτηριακής πλάκας, οι διαταραχές ομιλίας και μάσησης και η συνεχιζόμενη οστική απορρόφηση.
Ωστόσο, τα μειονεκτήματα μπορούν να μειωθούν με την τοποθέτηση εμφυτευμάτων ή τη χρήση υγιών κυνόδοντων ως στηρίγματα.
Τα κλινικά στάδια κατασκευής της οδοντοστοιχίας περιλαμβάνουν:
- Αρχικά αποτυπώματα για την κατασκευή του ατομικού δισκαρίου.
- Λειτουργικό αποτύπωμα με χρήση του ατομικού δισκαρίου.
- Προσδιορισμός μεσογνάθιων σχέσεων και κάθετης διάστασης σύγκλεισης.
- Επιλογή χρώματος, σχήματος και μεγέθους των δοντιών.
- Πρόβα οδοντοστοιχίας.
- Εισαγωγή της οδοντοστοιχίας στο προσθετικό πεδίο.
Η οδοντική πρόσθεση αποτελείται από τη βάση της πρόθεσης και τα προκατασκευασμένα δόντια. Η βάση κατασκευάζεται από ακρυλική ρητίνη και τα δόντια από ακρυλική ρητίνη ή πορσελάνη.
Tα ακρυλικά δόντια είναι ιδανικά για ασθενείς με βρουξισμό, ενώ η πορσελάνη μιμείται τα φυσικά δόντια και έχει καλή διάρκεια στο χρόνο.
Οι νέοι ασθενείς που φορούν οδοντοστοιχίες μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες τον πρώτο μήνα προσαρμογής, όμως με υπομονή και επιμονή η δυσφορία συνήθως μειώνεται και τελικά ξεπερνιέται.
Συνιστάται κατανάλωση μαλακής τροφής τις πρώτες ημέρες και σταδιακή διαφοροποίηση της διατροφής.
Η ομιλία βελτιώνεται με καθημερινή εξάσκηση διαβάσματος δυνατά.
Η φροντίδα της οδοντοστοιχίας είναι απλή και περιλαμβάνει:
- Βούρτσισμα των οδοντοστοιχιών και του βλεννογόνου του στόματος δύο φορές την ημέρα.
- Τοποθέτηση σε ποτήρι με καθαριστικό διάλυμα 6-8 ώρες την ημέρα.
- Αποθήκευση σε ειδικά κουτιά φύλαξης κατά τη μεταφορά.
- Ετήσιες επισκέψεις στον οδοντίατρο για έλεγχο.
Για τον καθαρισμό:
- Ξεπλύνετε τις οδοντοστοιχίες μετά από κάθε γεύμα.
- Βουρτσίζετε με σαπούνι και μαλακή οδοντόβουρτσα.
- Χρησιμοποιείτε ταμπλέτες καθαρισμού οδοντοστοιχιών.
Τι Λένε οι Ασθενείς μας
