ΓΕΦΥΡΑ ΔΟΝΤΙΩΝ
Μία γέφυρα δοντιών μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στην περίπτωση που υπάρχουν φυσικά δόντια δίπλα στο κενό που έχει δημιουργήσει το εκλιπόν δόντι. Τα παρακείμενα δόντια λειτουργούν ως στηρίγματα τα οποία θα αποτελέσουν τη βάση της γέφυρας, ενώ τα ενδιάμεσα τεχνητά δόντια που θα καλύψουν το κενό ονομάζονται γεφυρώματα.
Τα φυσικά δόντια τροχίζονται με συγκεκριμένες προδιαγραφές ώστε στη συνέχεια να επιτρέψουν τη σωστή ένθεση, έδραση, συγκράτηση και ευστάθεια της γέφυρας.
Όταν η γέφυρα δοντιών πρόκειται να αντικαταστήσει ένα δόντι, τότε αποτελείται από τρία τεμάχια. Στο κέντρο της γέφυρας υπάρχει το ενδιάμεσο ψεύτικο δόντι(γεφύρωμα) και στα άκρα δύο θήκες(στεφάνες) οι οποίες στερεώνονται στα υγιή, τροχισμένα(παρασκευασμένα) δόντια.
Η απάντηση είναι πως όχι.
Η γέφυρα δοντιών είναι μια εξατομικευμένη εργασία και δεν υπάρχουν έτοιμες γέφυρες που τοποθετούνται απευθείας στα δόντια των ασθενών. Προτού δημιουργηθεί μία γέφυρα ο οδοντίατρος έχει λάβει υπόψη του τους παράγοντες που συμβάλλουν στην σωστή λειτουργία της κατά τη διάρκεια της μάσησης και της φώνησης, την αισθητική απόδοση με γνώμονα το σχήμα και το χρώμα των φυσικών παρακείμενων δοντιών και φυσικά την διατήρηση της στοματικής υγιεινής της περιοχής.
Παλιότερα οι γέφυρες δοντιών ήταν μεταλλικές.
Σήμερα, η σύγχρονη οδοντιατρική επιστήμη έχει αντικαταστήσει τις γέφυρες αυτές με τις ολοκεραμικές και τις μεταλλοκεραμικές. Οι ολοκεραμικές κατασκευάζονται από ζιρκόνιο το οποίο μπορεί επενδυθεί από πορσελάνη μόνο προστομιακά για αισθητικούς λόγους, ενώ οι μεταλλοκεραμικές κατασκευάζονται από βιοσυμβατό κράμα μετάλλου το οποίο επενδύεται ολόκληρο από πορσελάνη.
Η διαφορά τους είναι ότι οι ολοκεραμικές γέφυρες παρέχουν αισθητική απόδοση παρόμοια με εκείνη των φυσικών δοντιών, οπότε προτιμώνται σε αποκαταστάσεις προσθίων δοντιών.
Από την άλλη, οι μεταλλοκεραμικές γέφυρες συνήθως τοποθετούνται σε οπίσθιες περιοχές λόγω της αυξημένης αντοχής τους στις δυνάμεις μάσησης και στις παραλειτουργικές έξεις.
Όπως οποιαδήποτε άλλη οδοντιατρική διαδικασία, έτσι και οι γέφυρες δοντιών έχουν ορισμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.
Τα κυριότερα από αυτά είναι τα εξής:
Πλεονεκτήματα
- Αποκαθιστούν τη λειτουργία της μάσησης και της ομιλίας
- Βελτιώνουν την εμφάνιση καλύπτοντας τα κενά των χαμένων δοντιών
- Αποτελούν μόνιμες κατασκευές οι οποίες δεν απαιτούν αφαίρεση και καθαρισμό.
- Αποτρέπουν τη μετατόπιση των δοντιών προς το κενό, διατηρώντας τη σχέση των δοντιών και των γνάθων.
- Πρόκειται για μια γρήγορη διαδικασία σε σύγκριση με άλλες επιλογές αντικατάστασης των δοντιών.
- Προστατεύουν ταυτόχρονα και τα παρακείμενα δόντια που διακυβεύονται από δομικής ή/και στηρικτικής άποψης.
Μειονεκτήματα
- Η μόνιμη αλλοίωση δύο υγιών δοντιών τα οποία τροχίζονται προκειμένου να υποδεχτούν τη γέφυρα.
- Ο κίνδυνος ευαισθησίας των δοντιών που στηρίζουν τη γέφυρα, ιδιαίτερα εάν η παρασκευή είναι κοντά στον πολφό (νεύρο δοντιού).
- Η πιθανότητα τερηδονισμού των δοντιών και περιοδοντικής νόσου σε περίπτωση που δεν τηρείται σωστή στοματική υγιεινή.
- Η περιορισμένη διάρκεια ζωής τους, καθώς κάθε 10-15 χρόνια απαιτείται αντικατάσταση της γέφυρας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια γέφυρα δοντιών αντικαθιστά από ένα έως τρία δόντια στη σειρά, σπάνια μπορεί να αντικαταστήσει έως και τέσσερα δόντια στη σειρά.
Η επιλογή του αριθμού των ενδιάμεσων δοντιών σχετίζεται με τις δυνάμεις που ασκούνται στην προς αποκατάσταση νωδή περιοχή και στον αριθμό/κατάσταση δοντιών στηριγμάτων που υπάρχουν. Για αυτό ο ασθενής, θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι εκτεταμένες γέφυρες απαιτούν μεγαλύτερη στήριξη και η προϋποθέσεις κατασκευής τους είναι εξατομικευμένες στο δικό του στοματογναθικό σύστημα.
Η τοποθέτηση μιας γέφυρας δοντιών γίνεται σε συνεννόηση με τον οδοντίατρο ο οποίος είναι σε θέση να σας ενημερώσει εάν η συγκεκριμένη μέθοδος αποτελεί ιδανική επιλογή για εσάς.
Τι Λένε οι Ασθενείς μας
