Ένθετα & Επένθετα
Σκοπός τους είναι να αποκαθιστούν την οδοντική ουσία στις περιπτώσεις που έχει χαθεί. Οι εν λόγω κατασκευές αναπληρώνουν το δόντι που λείπει καλύπτοντάς το σαν “καπάκι”.
- Ένθετα - ονομάζονται οι αποκαταστάσεις οι οποίες διενεργούνται στο κέντρο της μασητικής επιφάνειας του δοντιού. Οι αποκαταστάσεις αυτές δεν εκτείνονται καθόλου στις κορυφές (φύματα) του δοντιού.
- Επένθετα - ονομάζονται οι αποκαταστάσεις που εκτείνονται το λιγότερο σε μία κορυφή (φύμα) του δοντιού. Στην πλειοψηφία τους έχουν μεγαλύτερο μέγεθος από αυτό των ενθέτων και σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση ακόμη και ολόκληρης της μασητικής επιφάνειας.
Tα Ένθετα και τα Επένθετα δομούνται από τον οδοντοτεχνίτη εκτός στόματος μετά από λήψη αποτυπώματος στο ιατρείο. Η υπερκατασκευή αυτή συγκολλάται στο δόντι με ειδική διαδικασία και η πρόγνωση της βιωσιμότητάς της είναι άριστη.
Τα Ένθετα και τα Επένθετα χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις που χρειάζεται να ενισχυθεί το δόντι εξαιτίας μιας μεγάλης απώλειας οδοντικής ουσίας.
Επίσης, είναι η ιδανικότερη λύση σε περιπτώσεις που χρειάζεται να δημιουργηθεί σωστό σημείο επαφής.
Δεν αποτελεί σπάνια περίπτωση τα Ένθετα και τα Επένθετα να αποκαλούνται σφραγίσματα από ορισμένους ανθρώπους. Όμως αυτό είναι λάθος, καθώς διαφέρουν από τα σφραγίσματα τόσο στον τρόπο και στο υλικό με το οποίο κατασκευάζονται όσο και στη διαδικασία με την οποίον τοποθετούνται στο στόμα. Μάλιστα, οι διαφοροποιήσεις τους αυτές είναι που τους εξασφαλίζουν μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο συγκριτικά με τις κλασσικές εμφράξεις.
Επίσης, ο τρόπος κατασκευής τους εξασφαλίζει ένα πολύ καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα για τον ασθενή σε σχέση με τα σφραγίσματα. Παράλληλα, η χρήση τους ενδείκνυται για περιπτώσεις στις οποίες έχει χαθεί μεγάλη ποσότητα οδοντικής ουσίας , αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να είναι απαραίτητη η χρήση στεφάνης δοντιού (θήκης). Ο λόγος είναι ότι σε σχέση με τις στεφάνες είναι πιο συντηρητική διαδικασία, επειδή δεν τροχίζεται όλο το δόντι περιμετρικά- απλά συμπληρώνεται με την κατασκευή αυτή το τμήμα του δοντιού που λείπει.
Επιπλέον, αν κριθεί αναγκαίο στο μέλλον, το δόντι θα είναι δυνατόν να τροχιστεί προκειμένου να τοποθετηθεί στεφάνη.
Επίσης, είναι η ιδανικότερη λύση σε περιπτώσεις που χρειάζεται να δημιουργηθεί σωστό σημείο επαφής.
Τα Ένθετα και τα Επένθετα δεν κατασκευάζονται εξ αρχής πάνω στο δόντι όπως συμβαίνει με τα κλασσικά σφραγίσματα. Αντιθέτως, για τη δημιουργία τους απαιτείται η συμβολή του οδοντοτεχνίτη, ο οποίος τα κατασκευάζει στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο. Για το λόγο αυτό, η τοποθέτησή τους ολοκληρώνεται μέσα σε δύο επισκέψεις.
Στην πρώτη επίσκεψη, ο οδοντίατρος απομακρύνει την τερηδόνα και πιθανά σφραγίσματα που υπάρχουν στο δόντι. Αμέσως μετά, διαμορφώνει κατάλληλα την περιοχή στην οποία θα τοποθετηθεί το Ένθετο ή το Επένθετο.
Στη συνέχεια, γίνεται λήψη αποτυπώματος προκειμένου να μεταφερθεί στον οδοντοτεχνίτη το ακρίβες αντίγραφο της περιοχής που πρόκειται να αποκατασταθεί. Στο τέλος της επίσκεψης, τοποθετεί στο δόντι ένα προσωρινό σφράγισμα για την προστασία του δοντιού, μέχρι την ημέρα της δεύτερης επίσκεψης.
Στη δεύτερη επίσκεψη, ο οδοντίατρος αφαιρεί το προσωρινό σφράγισμα, απομονώνει την πεδίο δράσης του και στη συνέχεια συγκολλά στο δόντι το Ένθετο ή το Επένθετο, που έχει κατασκευαστεί από το οδοντοτεχνικό εργαστήριο.
Αφού έχει πραγματοποιηθεί η συγκόλληση, μπορεί να προβεί σε μικρές διορθώσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η σωστή σύγκλειση του ασθενούς και να εξομαλύνει τα σημεία στα οποία η αποκατάσταση εφάπτεται στο φυσικό δόντι.
